Zakon

СПОРАЗУМ

између Министарства пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Србије и Министарства пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Северне Македоније о фитосанитарнoj сарадњи

"Службени гласник РС - Међународни уговори", број 12 од 4. новембра 2019.

Министарствo пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Србије и Министарство пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Северне Македоније (у даљем тексту Стране), у циљу:

– подстицања међусобне сарадње у фитосанитарној политици;

– заштите територијa својих држава од уношења и ширења карантински штетних организама и ограничења уношења регулисаних не-карантинских штетних организама преко увозних пошиљака, као и смањење губитака насталих као резултат њиховог уношења и ширења,

– да би се смањио фитосанитарни ризик и осигурало побољшање међународне трговине и

– узимајући у обзир билатералне уговоре између Владе Републике Србије и Владе Републике Северне Македоније, као и мултилатералне уговоре из ове области, чије стране су две државе;

договориле су се о следећем:

Члан 1.

Надлежни органи Страна за спровођење овог споразума су:

– у Републици Србији: Министарствo пољопривреде, шумарства и водопривреде – Управа за заштиту биља, са седиштем у Београду, и

– у Републици Северној Македонији: Министарствo пољопривреде, шумарства и водопривреде – Фитосанитарна управа, са седиштем у Скопљу.

Члан 2.

Дефиниције који се користе у овом споразуму имају следеће значење:

а) Биље су живе биљке и њихови делови, укључујући семе и гермплазму.

б) Биљни производ су непрерађени материјал биљног порекла (укључујући житарице) и прерађени производи који, својом природом или природом своје прераде, могу представљати ризик од уношења и ширења штетних организама.

в) Штeтни oргaнизaм је билo кoja врстa, сoj или биoтип биљaкa, живoтињa или пaтoгeних oргaнизaмa кojи je штeтaн зa биљe или биљнe прoизвoдe.

г) Регулисани штетни организам је карантински штетни организам или регулисан некарантински штетни организам.

Члан 3.

У складу са важећим међународним споразумима, Стране имају суверено право да пропишу и усвоје фитосанитарне мере за заштиту здравља биља унутар територија својих држава и да одреде одговарајући ниво заштите здравља биља.

Стрaнe oбaвeштaвajу jeднa другу o Листама регулисаних штeтних oргaнизaмa, као и о специфичним захтевима биљног карантина (фитосанитарне забране, ограничења и услови), који се односе на увоз или транзит биља и биљних производа.

У одређеним случајевима, неусаглашености пошиљке са фитосанитарним захтевима стране увознице, Стране могу да утврде додатне фитосанитарне захтеве за биље и биљне производе при увозу или транзиту и које подлеже фитосанитарној контроли.

О свакој промени Листи из става 2. овог члана, Стране обавештавају једна другу у писаној форми унапред, пре ступања на снагу истих.

Члан 4.

Увоз, извоз и транзит биља, биљних производа и других објеката и предмета који су предмет фитосанитарне контроле (у даљем тексту: пошиљке) може се вршити само ако су испуњени фитосанитарни услови у складу са прописима о здрављу биља стране увознице.

Члан 5.

Када страна увозница контролише специфичне карантинске штетне организме или регулисане не-карантинске штетне организме, страна извозница ће осигурати да су исти организми подвргнути службеној контроли унутар територије њихове државе.

Интегрисанe мере управљања ризиком од штетних организама, које су претходно дефинисане, утврђене са националним прописима Страна у подручју фитосанитарне политике, треба да обезбедe алтернативу за дату меру, како би се обезбедио одговарајући ниво фитосанитарне заштите страна увознице.

Члан 6.

Стране сарађују у имплементацији система извозне сертификације, осигуравају тачност и поузданост података, као и допунских изјава које су садржане на фитосанитарним сертификатима.

Члан 7.

У циљу очувања интегритета пошиљке након сертификације, Стране преко надлежних органа гарантују фитосанитарну безбедност пошиљки, у смислу састава, замене и заштите од поновне инфекције након завршене фитосанитарне сертификације, која се спроводи у складу са специфичним процедурама пре извоза.

Члан 8.

Сваку пошиљку биља, биљних производа и других објеката и предмета наведених у Листи V део Б биља, биљних производа и других објеката и предмета, која је предмет фитосанитарне контроле, мора да прати фитосанитарни сертификат припремљен у складу са моделом утврђеним Међународном конвенцијом за заштиту биља од 6. децембра 1951. године, издатим од стране надлежног органа.

Фитосанитарни сертификат не искључује право стране увознице да спроведе одговарајућу фитосанитарну контролу и предузме неопходне мере.

Члан 9.

Да би подржале фитосанитарну сертификацију и техничку изводљивост фитосанитарних мера на страни увоза, Стране треба да прикупљају и евидентирају податке о појави и одсуству штетних организама.

Члан 10.

Стране су сагласне да ће применити одговарајуће процедуре у случају увоза лако кварљивих пошиљки, односно складиштење у хладњачама или строго контролисаним условима (влага, температура и светлост).

Члан 11.

Мере које се могу предузети када увозна пошиљка или други регулисани производи нису у складу са прописима државе друге Стране након раније одбијеног улаза јесу:

− третирање;

− враћање и/или

− уништавање.

Члан 12.

Ако се при увозу утврди да пошиљка не испуњава прописане фитосанитарне захтеве стране увознице, надлежни орган стране увознице одмах обавештава надлежни орган стране извознице и предузима одговарајуће фитосанитарне мере у складу са својим националним прописима.

Надлежни органи у року од 48 сати треба у писаној форми међусобно да се информишу о фитосанитарним мерама ограничења, као и о забрани увоза одређених пошиљака.

Члан 13.

Стране могу захтевати фитосанитарне мере које нису строжије од мера које се примењују на исте штетне организме, ако су присутни на територији стране увознице.

Члан 14.

Стране могу да усвоје и/или спроводе хитне процедуре, укључујући и хитне мере, када се идентификује нови или неочекивани фитосанитарни ризик.

Хитне мере се спроводе привремено.

Члан 15.

Стране ће сарађивати у случају појаве, избијања или ширење штетних организама који представљају непосредну или потенцијалну опасност за другу Страну из овог споразума.

Стране се слажу да узајамно признају резултате лабораторијских анализа акредитованих лабораторија испитиваних узорака узетих из пошиљки које су предмет увоза.

Члан 16.

Страна ће иницирати консултације о фитосанитарним мерама, на захтев друге Стране.

Ако постоји спор у вези са тумачењем или применом Међународне конвенције за заштиту биља – IPPC или Међународним стандардима за фитосанитарне мере – ISPM, или ако једна страна сматра да је неки поступак друге Стране овог споразума у сукобу са обавезама IPPC или смерницама датим ISPM, Стране међусобно обављају консултације што пре могуће, како би се спор превазишао.

Члан 17.

Стране ће одмах након ступања на снагу овог споразума, објавити и проследити фитосанитарне захтеве, ограничења и забране другој Страни.

На захтев једне Стране, друга Страна доставља образложење за фитосанитарне услове, ограничења и забране за увоз пошиљака.

Стране ће сарађивати у размени података о штетним организмима биља.

Члан 18.

У циљу развијања сарадње у области фитосанитарне политике, надлежни органи Страна ће међусобно размењивати информације, искуства и знања и организовати годишње стручне састанке на основу реципроцитета.

Члан 19.

Одредбе овог споразума могу се допунити или мењати уз сагласност обе Стране.

Члан 20.

Овај споразум не утиче на права и обавезе Страна које проистичу из других међународних уговора у којима су уговорне стране.

Члан 21.

Овај споразум се закључује на период од пет (5) година и ступа на снагу даном потписивања.

Овај споразум ће се аутоматски продужити за период од једне (1) године, ако ниједна Страна не обавести дипломатским путем, у писаној форми другу Страну о намери да откаже Споразум, шест месеци пре истека рока важења.

Члан 22.

Ступањем на снагу овог споразума престаје да важи Споразум између Министарства пољопривреде, трговине, шумарства и водопривреде Републике Србије и Министарства пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Македоније о фитосанитарној сарадњи закључен 3. фебруара 2012. године у Београду.

Сачињено у Скопљу на дан 26. августа 2019, у два истоветна примерка, сваки на српском, македонском и енглеском језику, при чему се сви текстови једнако веродостојни.

У случају неслагања у тумачењу текста Споразума, текст на енглеском језику ће бити меродаван.

За Министарство пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Србије

Министар,

Бранислав Недимовић, с.р.

За Министарство
пољопривреде, шумарства и водопривреде Републике Северне Македоније

Министар,

Трајан Димковски, с.р.

AGREEMENT

BETWEEN
THE MINISTRY OF AGRICULTURE, FORESTRY AND WATER MANAGEMENT
O
F THE REPUBLIC OF SERBIA
AND
THE MINISTRY OF AGRICULTURE, FORESTRY AND WATER ECONOMY
OF THE REPUBLIC OF NORTH MACEDONIA
ON PHYTOSANITARY COOPERATION

The Ministry of Agriculture, Forestry and Water Management of the Republic of Serbia and the Ministry of Agriculture, Forestry and Water Economy of the Republic of North Macedonia (hereinafter: the ”Parties”), in order:

– to encourage the mutual cooperation in the phytosanitary policy;

to protect the territories from introduction and spread of quarantine harmful organisms and to limit the entry of regulated non-quarantine harmful organisms, through imported consignments, as well as to limit the losses that occur as a result of their introduction and spreading;

– to reduce to a minimum the phytosanitary risk and to ensure improvement of international trade;

– having in mind the Bilateral Agreements between the Governments of Republic of Serbia and Republic of North Macedonia and the Multilateral agreements in these areas whose sides are the two countries;

have agreed as follows:

Article 1

Competent Authorities of the Parties for coordination and implementation of this Agreement are:

– in the Republic of Serbia: Ministry of Agriculture, Forestry and Water Management, Plant Protection Directorate, with a seat in Belgrade, and

– in the Republic of North Macedonia: Ministry of Agriculture, Forestry and Water Economy, Phytosanitary Directorate with a seat in Skopje.

Article 2

For the purposes of this Agreement, the following definitions shall apply:

a) Plants are living plants and their parts, including seeds and germplasm;

b) Plant products are unmanufactured material of plant origin (including grain crops) and those manufactured products that, by their nature or their processing, may create a risk for introduction and spread of pests;

c) Pests are any species, strain or biotype of plant, animal or pathogenic agents that attack plants or plant products; and

d) Regulated pest is a quarantine harmful organism or regulated non-quarantine harmful organism.

Article 3

In accordance with the international agreements in force, the Parties have sovereign right to prescribe and adopt the phytosanitary measures for protection of plant health within their territories and to determine their appropriate level of plant health protection.

Parties shall notify each other on the Lists of regulated pests, as well as of specific requirements for plant quarantine (phytosanitary prohibitions, restrictions and conditions), related to the import or transit of plants and plant products.

In certain cases of non-compliance of the consignment with the phytosanitary requirements of the Party-importer, the Parties may set up additional phytosanitary requirements for plants and plant products being imported or in transit, which are subject to phytosanitary inspection.

The Parties shall notify each other in writing on any changes in the Lists mentioned in paragraph 2 of this Article, before the entry into force of the same.

Article 4

The import, export and transit of plants, plant products and objects, which are subject to phytosanitary inspection (hereinafter referred to as the ”consignments”) may only be carried out if they meet the phytosanitary conditions in accordance with the regulations in the area of plant health of the Party-importer.

Article 5

In the case when the Party-importer controls specific quarantine harmful organisms or regulated non-quarantine harmful organisms, the Party-exporter should guarantee that the above stated organisms have been subject to official controls within the territory of the country concerned.

Integrated measures for risk management of harmful organisms that are previously defined in the national regulations of Parties in the area of phytosanitary policy shall provide an alternative for the given measure, in order to fulfill the appropriate level of phytosanitary protection of the Party-importer.

Article 6

The Parties shall cooperate in the implementation of the system for certification upon export, the provision of accurate data, as well as for additional declarations contained in phytosanitary certificates.

Article 7

In order to maintain the integrity of the consignments after certification, the Parties, through their competent authorities, shall guarantee the phytosanitary safety of consignments, in terms of composition, substitution and re-contamination after the completion of the phytosanitary certification, which is performed according specific procedures before the export.

Article 8

Each consignment of plants, plant products and other objects and items from the List V part B of plants, plant products and other objects and items, which is subject to phytosanitary inspection, must be accompanied by a phytosanitary certificate that is prepared according to the model specified in the International Plant Protection Convention dated December 6, 1951 and issued by the competent authority of the Party.

The phytosanitary certificate does not exclude the right of the Party-importer to perform the phytosanitary inspection and to undertake necessary measures in appropriate manner.

Article 9

The Parties should collect and record data relating the occurrence and the absence of harmful organisms, in order to support the phytosanitary certification and the technical justification of their phytosanitary measures for the Party - importer.

Article 10

The Parties agrees that appropriate procedures should be applied in the case of import of perishable goods i.e. keeping in cooler or in strictly controlled conditions (humidity, temperature and light).

Article 11

The measures that may be undertaken when an imported consignment or other regulated products do not comply with the regulations of the other Party, after previously rejected entry shall be:

– treated;

– returned; and/or

destructed

Article 12

If during the import, it is determined that the plant consignment does not meet the prescribed phytosanitary requirements of the Party-importer, the competent authority of the Party-importer shall immediately notify the competent authority of the Party-exporter and shall undertake appropriate phytosanitary measures in accordance with their national regulations.

The competent authorities of the Parties shall mutually inform each other in writing within 48 hours on the phytosanitary measures for limitation, as well as prohibition for import of certain plant consignments.

Article 13

The Parties may require phytosanitary measures that are not more stringent than the measures applied to the same harmful organisms, if they are present on the territory of Party-importer.

Article 14

The Parties may adopt and/or implement emergency actions, including emergency measures, when new or unexpected phytosanitary risk is identified.

The emergency measures should be implemented temporarily.

Article 15

The Parties shall cooperate in case of occurrence, outbreak or spreading of harmful organisms, which pose an immediate or potential danger for the other party in agreement.

The Parties agreed for mutual recognition of the results of laboratory analysis from accredited laboratories on samples taken from consignments that are subject of import.

Article 16

The Party shall initiate consultations in terms of its phytosanitary measures, at the request of the other Party.

If there is a dispute concerning the interpretation or application of the International Plant Protection Convention – IPPC or International Standard for Phytosanitary Measures – ISPM’s or if a Party considers that the procedure of the other party in agreement is in conflict with the obligations of the IPPC or with the guidance provided in its ISPM, the subjected parties in agreement shall consult themselves as soon as possible, in order to overcome the dispute.

Article 17

Immediately after adoption, the Party shall publish and transmit the phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions to the other Party.

Parties shall, upon request, put at disposal to the other Party the justification for the phytosanitary requirements, restrictions and prohibitions for import of consignments.

Parties shall cooperate in the exchange of data on harmful organisms of plants.

Article 18

In order to develop the cooperation in the field of the phytosanitary policy, the competent authorities of the Parties shall mutually exchange information, experience and knowledge and will organize annual expert meetings based on reciprocity.

Article 19

The provisions set forth in this Agreement may be amended with the consent of both Parties.

Article 20

This Agreement shall not apply to the rights and obligations of the Parties arising from other international agreements in which they participate.

Article 21

This Agreement is concluded for a period of five (5) years and shall enter into force on the day of its signing.

This Agreement will automatically be extended for a period of one (1) year, until either of the Parties terminates it in a written form, through diplomatic channels, at least 6 months before the termination of the validity of the Agreement

Article 22

With the entry into force of this Agreement, the Agreement between the Ministry of Agriculture, Trade, Forestry and Water Management of the Republic of Serbia and the Ministry of Agriculture, Forestry and Water Economy of the Republic of Macedonia on Phytosanitary Cooperation, concluded on 03.02.2012 in Belgrade, shall cease to be valid.

Done in ___________ on _________________, in two original copies, each in Serbian, Macedonian and English languages, where each text is equally authentic.

In case of divergence in the interpretation of the text of the Agreement, the English version shall prevail.

On behalf of

the Ministry of Agriculture, Forestry and Water Management

of the Republic of Serbia

MINISTER

On behalf of

the Ministry of Agriculture, Forestry and Water Economy

of the Republic of North Macedonia

MINISTER

СПОГОДБА
помеѓу Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Србија и Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Северна Македонија за фитосанитарна соработка

Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Србија и Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Северна Македонија (во понатамошниот текст: „страни”), со цел:

– да се зајакне заедничката соработка во областа на фитосанитарната политика;

– да се заштитат териториите од внесување и ширење на карантински штетни организми и да се ограничи внесувањето на регулирани некарантински штетни организми, преку увезените пратки, како и намалувањето на загубите што се јавуваат како резултат на нивното внесување и ширење;

– да се сведе на минимум фитосанитарниот ризик и обезбеди подобрување на меѓународната трговија и

– имајќи ги во предвид билатералните договори меѓу Владите на Република Србија и Република Северна Македонија и мултилатералните договори во оваа област чии страни се двете држави;

се договорија за следното:

Член 1

Надлежните органи на страните за координација и спроведување на оваа спогодба се:

– во Република Србија: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство – Управа за заштита на растенија, со седиште во Белград, и

– во Република Северна Македонија: Министерство за земјоделство, шумарство и водостопанство – Фитосанитарна управа, со седиште во Скопје.

Член 2

За целите на оваа спогодба се применуваат следните дефиниции:

а) Растенија се живи растенија и нивни делови, вклучувајќи семиња и герм плазма;

б) Растителни производи се непреработени материјали од растително потекло (вклучувајќи и зрнесни култури) и оние преработени производи кои по својата природа или по начинот на нивна преработка можат да претставуваат ризик за внесување и ширење на штетни организми;

в) Штетни организми се секој вид, сој или биотип на растенија, животно или патоген агенс, кој е штетен за растенијата или растителните производи и

г) Регулиран штетен организам е карантински штетен организам или регулиран некарантински штетен организам.

Член 3

Страните имаат суверено право, во согласност со важечките меѓународни договори, да пропишат и усвојат фитосанитарни мерки за заштита на здравјето на растенијата во рамките на нивните територии и да го утврдат нивниот соодветен степен на заштита на здравјето на растенијата.

Страните меѓусебно се известуваат за Листите на регулираните штетни организми, како и за посебните барања за растителен карантин (фитосанитарни забрани, ограничувања и услови), кои се однесуваат на увозот или транзитот на растенијата и растителните производи.

Во одредени случаи на неусогласеност на пратката со фитосанитарните услови на страната – увозник, страните можат да утврдат дополнителни фитосанитарни барања за растенијата и растителните производи кои се увезуваат или транзитираат и кои подлежат на фитосанитарна инспекција.

За секоја промена на Листите наведени во став 2 од овој член, страните меѓусебно се известуваат во писмена форма однапред, пред влегувањето во сила на истата.

Член 4

Увозот, извозот и транзитот на растенија, растителни производи и други објекти и предмети, кои се предмет на фитосанитарна инспекција (во понатамошниот текст: ,,пратки”) може да се вршат единствено само доколку се исполнети фитосанитарните услови во согласност со прописите за здравје на растенијата на страната – увозник.

Член 5

Кога кај страната – увозник се контролирани одредени карантински штетни организми или регулирани некарантински штетни организми, тогаш страната – извозник треба да обезбеди дека истите се предмет на службени контроли на нивна територија.

Интегрираните мерки за управување со ризик од штетни организми, кои се претходно утврдени во националните прописи на страните од областа на фитосанитарна политика, треба да обезбедат алтернатива за одредена мерка, со што се обезбедува соодветен степен на фитосанитарна заштита на страната – увозник.

Член 6

Страните соработуваат при спроведувањето на системот за сертификација при извоз, обезбедуваат точност и веродостојност на податоците, како и дополнителните декларации кои се содржани во фитосанитарните сертификати.

Член 7

Со цел да се одржи интегритетот на пратките по сертификацијата, страните преку нивните надлежни органи гарантираат фитосанитарна безбедност на пратките, во однос на составот, замената и заштитата од повторно заразување после извршената фитосанитарна сертификација, која преку одредени постапки се извршува пред извозот.

Член 8

Секоја пратка на растенија, растителни производи и други објекти и предмети наведени во Листа V дел Б на растенија, растителни производи и други објекти и предмети, која е предмет на фитосанитарната инспекција, треба да биде придружена со фитосанитарен сертификат изработен според моделот утврден во Меѓународната Конвенција за заштита на растенијата од 6 декември 1951 година и издаден од надлежниот орган на страната.

Фитосанитарниот сертификат не го исклучува правото на страната – увозник да врши соодветна фитосанитарна инспекција и да преземе неопходни мерки.

Член 9

За да се поддржи фитосанитарната сертификација како и техничката оправданост на фитосанитарните мерки на страната – увозник, страните треба да прибираат и евидентираат податоци за појава и отсуство на штетни организми. 

Член 10

Страните се согласни дека ќе применат соодветни постапки во случај на увоз на лесно расипливи пратки, односно чување во ладилник или во строго контролирани услови (влажност, температура и светлина).

Член 11

Мерките кои можат да се преземат кога увезената пратка или други регулирани производи, не се во согласност со прописите на другата страна по претходно одбиениот влез се:

– третман;

– враќање на пратката и/или

– уништување.

Член 12

Доколку при увозот се утврди дека пратката не ги исполнува пропишаните фитосанитарни барања од страната – увозник, надлежниот орган на страната – увозник треба веднаш за тоа да го извести надлежниот орган на страната – извозник и да се преземат соодветни фитосанитарни мерки во согласност со нивните национални прописи.

Надлежните органи на страните во рок од 48 часа треба меѓусебно по писмен пат да се информираат за фитосанитарните мерки за ограничувањето, како и забраната на увозот на определени пратки.

Член 13

Страните можат да побараат фитосанитарни мерки кои не се построги од мерките применети на истите штетни организми, доколку се присутни на територијата на страната – увозник.

Член 14

Страните можат да усвојат и/или да спроведат итни постапки, вклучително и итни мерки, кога е идентификуван нов или неочекуван фитосанитарен ризик.

Итните мерки треба привремено да се спроведуваат.

Член 15

Страните соработуваат во случај на појава, жариште или ширење на штетни организми, кои претставуваат непосредна или потенцијална опасност за другата страна од Спогодбата.

Страните се согласни за меѓусебно признавање на резултатите од лабораториските анализи од акредитирани лаборатории на земени примероци од пратки, кои се предмет на увоз.

Член 16

Страната иницира консултации во врска со фитосанитарните мерки, на барање на другата страна.

Доколку постои спор во врска со толкувањето или примената на Меѓународна Конвенција за заштита на растенијата – IPPC или Меѓународни стандарди за фитосанитарни мерки – ISPM-s или ако едната страна смета дека некоја постапка на другата страна од оваа спогодба е во судир со обврските на IPPC или насоките дадени во ISPM, страните се консултираат меѓу себе што е можно побрзо, со цел да се надмине спорот.

Член 17

Страните се согласни веднаш по влегувањето во сила на оваа спогодба, да ги објават и достават фитосанитарните барања, ограничувања и забрани на другата страна.

По барање на едната страна, другата страна доставува образложение за фитосанитарни услови, ограничувања и забрани за увоз на пратки.

Страните соработуваат во размена на податоци за штетни организми на растенијата.

Член 18

Со цел да се развива соработката во областа на фитосанитарната политика, надлежните органи на страните меѓусебно разменуваат информации, искуства и знаење, како и организираат годишни стручни состаноци на база на реципроцитет.

Член 19

Одредбите утврдени во оваa спогодба може да се изменат и дополнат во согласност на двете страни.

Член 20

Оваа спогодба нема да влијае врз веќе преземените меѓународни права и обврски на страните.

Член 21

Оваа спогодба се склучува за период од пет (5) години и влегува во сила со денот на нејзиното потпишување.

Нејзината важност се продолжува за период од една (1) година, доколку ниту една од страните не ја извести писмено, по дипломатски пат, другата страна за својата намера да ја откаже Спогодбата, и тоа шест месеци пред истекување на рокот на важење на истата.

Член 22

Со влегувањето во сила на оваа спогодба престанува да важи Спогодбата помеѓу Министерството за земјоделство, трговија, шумарство и водостопанство на Република Србија и Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на Република Македонија за фитосанитарна соработка, склучена на 3.02.2012 год. во Белград.

Оваа спогодба е склучена во __________ на ________ година, во два оригинални примерока, секој на српски јазик, на македонски, како и на англиски јазик при што секој текст е автентичен.

Во случај на несогласување во толкувањето на текстот на Спогодбата, англиската верзија ќе преовладува.

Во име на Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на

Република Србија

МИНИСТЕР

Во име на Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство на

Република Северна Македонија

МИНИСТЕР